เกออร์กี ฟลิโอรอฟ
เกออร์กี ฟลิโอรอฟ | |
---|---|
![]() ฟลิโอรอฟบนแสตมป์รัสเซีย ค.ศ. 2013 | |
เกิด | เกออร์กี นีโคลาเยวิช ฟลิโอรอฟ 2 มีนาคม ค.ศ. 1913 รอสตอฟ-นา-โดนู จักรวรรดิรัสเซีย |
เสียชีวิต | 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1990 มอสโก สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย สหภาพโซเวียต | (77 ปี)
สัญชาติ | รัสเซีย/โซเวียต |
ศิษย์เก่า | สถาบันโพลีเทคนิคเลนินกราด |
มีชื่อเสียงจาก | โครงการระเบิดปรมาณูโซเวียต |
อาชีพทางวิทยาศาสตร์ | |
สาขา | ฟิสิกส์อุณหภาพ, ฟิสิกส์นิวเคลียร์ |
สถาบันที่ทำงาน | สถาบันร่วมเพื่อการวิจัยนิวเคลียร์ |
เกออร์กี นีโคลาเยวิช ฟลิโอรอฟ (อังกฤษ: Georgy Nikolayevich Flyorov; รัสเซีย: Гео́ргий Никола́евич Флёров; 2 มีนาคม ค.ศ. 1913 – 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1990) เป็นนักฟิสิกส์ชาวรัสเซีย/โซเวียต เกิดที่เมืองรอสตอฟ-นา-โดนู เรียนที่สถาบันสารพัดช่างเลนินกราด (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยสารพัดช่างเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก) ในปี ค.ศ. 1940 ฟลิโอรอฟและคอนสตันติน เปตร์จัค ค้นพบฟิชชันเกิดเอง[1][2] ต่อมาในปี ค.ศ. 1942 ฟลิโอรอฟเขียนจดหมายถึงโจเซฟ สตาลินให้จับตามองการทดลองนิวเคลียร์ของสหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร และเยอรมนี และให้มีการจัดตั้งโครงการระเบิดปรมาณูโซเวียต[3] ฟลิโอรอฟจัดตั้งห้องปฏิบัติการทางนิวเคลียร์ในสถาบันร่วมเพื่อการวิจัยนิวเคลียร์ที่เมืองดุบนาในปี ค.ศ. 1957 และเป็นผู้อำนวยการห้องปฏิบัติการถึงปี ค.ศ. 1989 และเสียชีวิตในปีต่อมา ในปี ค.ศ. 2012 ชื่อของฟลิโอรอฟได้รับการนำไปตั้งเป็นชื่อธาตุฟลีโรเวียม (flerovium)[4]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ G. Scharff-Goldhaber and G. S. Klaiber (1946). "Spontaneous Emission of Neutrons from Uranium". Phys. Rev. 70 (3–4): 229–229. Bibcode:1946PhRv...70..229S. doi:10.1103/PhysRev.70.229.2.
- ↑ Igor Sutyagin: The role of nuclear weapons and its possible future missions
- ↑ Kean, Sam (12 July 2010). The Disappearing Spoon: And Other True Tales of Madness, Love, and the History of the World from the Periodic Table of the Elements. Little, Brown. pp. 86–. ISBN 978-0-316-08908-1.
- ↑ "Element 114 is Named Flerovium and Element 116 is Named Livermorium - IUPAC". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-06-02. สืบค้นเมื่อ 2016-02-01.
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เกออร์กี ฟลิโอรอฟ