Dmitri Utkin
Dmitry Valerievich Utkin (11 Haziran 1970 - 23 Ağustos 2023[1]), Rus subayıydı. Yarbay rütbesine sahip olduğu GRU'da özel kuvvetler subayı olarak görev yaptı.[2] Wagner Group'u kurduğu iddia ediliyor ve kendi çağrı işaretinin Wagner olduğu bildiriliyor.[3][4][5][6][7] Utkin, Rusya'dan dört Cesaret Nişanı aldı
Hayatın erken dönemi ve eğitimi
[değiştir | kaynağı değiştir]Dmitry Valerievich Utkin, 11 Haziran 1970'te Sovyetler Birliği'nin Sverdlovsk Oblastı'ndaki bir köy olan Asbest'te doğdu[8] Annesi, Utkin'in babasından çok erken yaşta boşanan bir inşaat mühendisidir.[8]
Utkin ve annesi, erken çocukluk döneminde, büyüdüğü Kirovohrad Oblastı'ndaki Ukrayna'nın Smoline köyüne taşındı.[8][9] Sınıf arkadaşı tarafından çok çalışkan ama kibirli olarak tanımlandı[9] Smoline'de iki çocuğu oldu.[9]
Smoline'de liseden mezun olduktan sonra Utkin, SM Kirov Yüksek Kombine Silahlar Komutanlığı Okulu'na girdiği ve daha sonra GRU Özel Kuvvetlerine katıldığı Leningrad'a (şimdi Saint Petersburg) taşındı.[8]
Üç çocuğu olduğu Elena Shcherbinina ile 1990'larda evlendi ve 2000'lerin başında boşandı.[9][10] 2015 yılında Shcherbinina, Utkin'in bir televizyon programında kayıp olduğunu bildirdi[8]
Siyasi ve ırksal görüşler
[değiştir | kaynağı değiştir]Birkaç haber kaynağına göre Utkin, Nazi Almanyası hayranı ve (SS) amblemi dahil olmak üzere birçok Nazi dövmesine sahipti.[11][12][13][14][15] Utkin'in kendisine Alman besteci Richard Wagner'den sonra Wagner adını verdiği bildirildi çünkü çalışmaları Adolf Hitler tarafından çok beğeniliyordu.[4][16][17]
Wagner Grubu üyeleri, Utkin'in Slav yerel inancına inanan bir Rodnover olduğunu söylediler.[18]
Utkin, 2016'dan beri halkın karşısına çıkmadı.[19]
Askeri kariyer
[değiştir | kaynağı değiştir]Rusya ve Slav Kolordusu
[değiştir | kaynağı değiştir]Utkin, 2013 yılına kadar Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri (GRU) Genelkurmay Başkanlığı Ana Müdürlüğü 2. Ayrı Özel Tugayının 700. Ayrı Özel Müfrezesinin komutanı olarak görev yaptı.[20][21] Emekli olduktan sonra, 2013'teki Suriye iç savaşı sırasında Suriye Devlet Başkanı Beşar Esad'ın yanında savaşan Slav Kolordusu'na katıldı Ekim 2013'te Moskova'ya döndü.[17]
Yaptırımlar
[değiştir | kaynağı değiştir]Aralık 2021'de Avrupa Birliği Konseyi, Utkin ve Wagner Grubu ile bağlantılı diğerlerine karşı kısıtlayıcı önlemler aldı. Utkin, "grup tarafından işlenen işkence ve yargısız, yargısız veya keyfi infazlar ve öldürmeler dahil olmak üzere ciddi insan hakları ihlallerinden sorumlu olmakla" suçlandı.[22][23]
2022'de Rusya'nın Ukrayna'yı işgaliyle ilgili olarak Yeni Zelanda[24] ve Birleşik Krallık hükûmetleri tarafından onaylandı.[25]
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ "Wagner Group chief among passengers on crashed plane near Moscow". The Jerusalem Post | JPost.com (İngilizce). 23 Ağustos 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Ağustos 2023.
- ^ Jamie Dettmer (7 Aralık 2020). "Mercenary Says Kremlin's Wagner Group Recruiting Inexperienced Fighters". Voice of America. 17 Nisan 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Nisan 2021.
- ^ Sergey Sukhankin (18 Aralık 2019). "Russian PMCs in the Syrian Civil War: From Slavonic Corps to Wagner Group and Beyond". Jamestown Foundation. 3 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Nisan 2021.
- ^ a b "Wagner, shadowy Russian military group, 'fighting in Libya'". BBC (Rusça). 7 Mayıs 2020. 27 Mayıs 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Nisan 2021.
- ^ Alexander Rabin (4 Ekim 2019). "Diplomacy and Dividends: Who Really Controls the Wagner Grup". Foreign Policy Research Institute. 8 Ocak 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Nisan 2021.
- ^ Candace (7 Kasım 2019). "Tracing Wagner's Roots". New America. 23 Ağustos 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Nisan 2021.
- ^ Candace (7 Kasım 2019). "Forward Operations: From Deir Ezzor to Donbas and Back Again". New America. 20 Haziran 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Nisan 2021.
- ^ a b c d e "«Хайль Петрович»". Центр «Досье» (Rusça). 10 Nisan 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Temmuz 2023. Yazar
|ad1=
eksik|soyadı1=
(yardım) - ^ a b c d "Що дядя Вова скаже, те Діма і зробить". Український слід у долі таємничого ватажка "ПВК Вагнера". Цензор.нет (Ukraynaca). 25 Ocak 2017. 6 Ağustos 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Ocak 2017.
- ^ "WSJ: США пригрозили санкциями российскому союзнику в Ливии Хафтару за захват нефтяных месторождений бойцами "ЧВК Вагнера"". Gazeta (Rusça). 17 Aralık 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Nisan 2021.
- ^ Castner (1 Haziran 2022). "The White Power Mercenaries Fighting For the Lost Cause Around the World". Time. 6 Haziran 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Temmuz 2023.
- ^ "Signs of Neo-Nazi Ideology Amongst Russian Mercenaries". Res Publica. 26 Mart 2021. 17 Mayıs 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Temmuz 2023.
- ^ Samer al-Atrush Tunis. "Russia's Wagner mercenaries calls the shots in fight for control of Libya". The Times (İngilizce). ISSN 0140-0460. 5 Haziran 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Mart 2022.
- ^ "The secretive Russian mercenaries 'ordered to kill' Ukraine's president". National World (İngilizce). 27 Mart 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Mart 2022.
- ^ "Путин принимал в Кремле командира российских наемников. Что о нем известно?". Meduza (Rusça). 4 Haziran 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Mart 2022.
- ^ "The lost tablet and the secret documents". BBC News. 24 Haziran 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Mart 2022.
- ^ a b "Путин принимал в Кремле командира российских наемников. Что о нем известно?". Meduza.io (Rusça). 15 Aralık 2016. 4 Haziran 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Nisan 2021.
- ^ Routledge International Handbook of Religion in Global Society. Routledge International Handbooks. Taylor & Francis. 2020. s. 403. ISBN 978-1-317-29500-6. 23 Ağustos 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Temmuz 2023.
Members of this organization say that one of its leaders, D. Utkin (call sign Wagner), is a rodnover, native faith believer
- ^ Amy Mackinnon (6 Temmuz 2021). "Russia's Wagner Group Doesn't Actually Exist". Foreign Policy. 27 Eylül 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Ekim 2022.
- ^ "Они сражались за Пальмиру". Fontanka.ru (Rusça). 28 Mart 2016. 27 Aralık 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Nisan 2021.
- ^ ""Фонтанка» нашла двух российских наемников, подозреваемых в убийстве дезертира в Сирии. Один из них служил в спецназе с главой ЧВК «Вагнер"". Meduza (Rusça). 13 Aralık 2019. 13 Mayıs 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Nisan 2021.
- ^ "EU slaps sanctions on Russian mercenary group Wagner". POLITICO (İngilizce). 13 Aralık 2021. 13 Aralık 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Aralık 2021.
- ^ "EUR-Lex - 32021R2195 - EN - EUR-Lex". eur-lex.europa.eu (İngilizce). 14 Mayıs 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Aralık 2021.
- ^ "Russia Sanctions Regulations 2022". New Zealand Legislation. 28 Kasım 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Şubat 2023.
- ^ "CONSOLIDATED LIST OF FINANCIAL SANCTIONS TARGETS IN THE UK" (PDF). 14 Nisan 2023 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Nisan 2023.