sandiq
Morfologik va sintaktik xususiyatlari
[tahrirlash]san-diq
Aytilishi
[tahrirlash]Talaffuzi
[tahrirlash]ovoz (Oʻzbekcha) | (fayl) |
Etimologiyasi
[tahrirlash]Maʼnoviy xususiyatlari
[tahrirlash]Maʼnosi
[tahrirlash]\a. — quti, yashik, san-
diq] Turli buyumlarni, bisotlarni solib qoʻyishga moʻljallangan, ochilib-yopiladigan qopqoqdi, qulf-kalitli, yashik shaklidagi uy-roʻzgʻor buyumi. ◆ Sandiq ichida podshoh inʼom qilgan oltinning bir qismi hamyoni bilan turganedi. P. Kdsirov, „Yulduzli tunlar“ . ◆ Men keltirgan atlasni Yorim solmas sandiqqa. "Qoʻshiqlar" . ◆ Yoitikdan boshlab kelinoyi-larining sandiqlarini, qutilarini tintib oʻrgangan Nuri.. kaliti burnida unutilgan bir qutini ochdi. Oybek, „Tanlangan asarlar“ .
- Poʻlat sandiq Oʻt tushganda kuymaydigan, yonmaydigan metall sandiq: seyf. ◆ Poʻlat sandiqda turgan veksellarni kovlashtirib, siznikini topib berishimni oson deb oʻylay-sizmi? K. Yashin, „Hamza“ .
Sinonimlari
[tahrirlash]Antonimlari
[tahrirlash]САНДИҚ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.