oficir
Etimolodjeye
[candjî]Calcaedje do francès « officiel » (minme sinse) avou l’ cawete « -ir », motoit pa assaetchance do neyerlandès « oficier », u forcoridjaedje di «oficiél».
Prononçaedje
[candjî]oficîr(e), oficiél, oficièl.
Addjectif
[candjî]singulî | pluriyal | |
---|---|---|
omrin | oficir | oficirs |
femrin | oficire | oficires |
oficir omrin (come addjectif djondrece, todi metou padrî l’ no)
- ki rprezinte les mwaisses, u k' a rexhou di leu-z ôre, u k' a stî eplaidî et cnoxhou pa tertos.
Ratourneures
[candjî]- Lingaedje oficir : lingaedje k' i fåt djåzer en on metou payis.
- F. "Langue officielle".
- Bultén oficir : no do "Moniteur" dins sacwants payis.
Parintaedje
[candjî]- oficirmint
- oficî
Loukîz a : « ofice »
Ortografeyes
[candjî]Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
E rfondou walon :
Ratournaedjes
[candjî]F. "officiel".